7 พฤศจิกายน 2552 เวลา 17.48 น.
วันนี้อยู่บ้านทั้งวันเลย รู้สึกว่างชะมัด อยู่บ้านมันก็สบายดีนะ
แต่บางทีก็แอบเบื่อที่มันว่างเกิน จนไม่มีไรทำเนี่ยแหละ ...

เวลาก็ผ่านไปเร็วจริงๆ สิ้นเดือนนี้ก็จะวันเกิดเราอีกแล้วหรอ
จะ 20 แล้วนะ แต่หน้าแก่กว่าอายุจริงซะอีก แหะๆ
อายุจะขึ้นเลข 2 แล้ว รู้สึกแปลกๆเหมือนกันนะเนี่ย - -"


หลายปีที่ผ่านมาก็เกิดอะไรขึ้นในชีวิตมากมาย
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ทั้งเพื่อน ทั้งคนรัก คนรู้จัก แล้วเรื่องต่างๆทั้งดี ทั้งร้าย
จะว่าไปก็เหมือนจะผ่านมาครบทุกรสชาติแล้วมั้งเนอะ :))



ช่วงชีวิตที่สนุกที่สุดก็คงเป็นตอนม.ปลายเนี่ยแหละ แต่มันก็ผ่านไปเร็วมาก
นี่ก็จะสองปีแล้วนะที่พ้นรั้วโรงเรียนมัธยมออกมา จนตอนนี้ก็มหาลัยปี 2 แล้ว
นับตั้งแต่ม.ปลายมา นี่ก็จะ 5 ปีแล้วที่ชีวิตเราเริ่มเปลี่ยนแปลงไป
จากเด็กม.ต้นที่กะโหลกกะลา กะโปโลด้วยมั้ง 5555555
ทุกวันนี้ก็ยังคงกะโหลกกะลาเหมือนเดิมละมั้ง โดยเฉพาะเวลาอยู่กับเพื่อนสนิท ^^



วันนี้อยู่ๆก็อยากเขียนเรื่องราวบันทึกไว้อ่านเล่นๆ
แต่ไม่รู้จะไปเขียนไว้ไหน จะให้เขียนลงสมุดไดอารี่ก็คงไม่ไหวมั้ง ไม่เคยเขียนนิ
เอามาลงในนี้แหละง่ายสุดละ 55555
เอาเป็นว่าวันนี้อยากระบายด้วยดีกว่าว่าตั้งแต่ม.ปลายที่ผ่านมา
ชีวิตเราได้รู้จัก ได้รู้สึกดีดีกับใครบางคน แล้วก็อาจจะหลายคน
แต่ที่จะลืมไม่ได้เลยคงจะเป็นคนที่เราจะเขียนถึงนี่แหละ :P
(เจ้าตัวได้มาอ่านคงเดาออกนะว่าใครเป็นใคร 55555)

คนแรก คนที่เรารู้สึกดีด้วยมากๆๆๆคนนึง รู้จักกันมาตั้งแต่ม.4
เป็นคนที่นิสัยดีจริงๆ ขอบคุณตลอดเวลาเกือบ 5 ปีที่ไม่ลืมกัน
ยังติดต่อกันอยู่เรื่อยๆ ทั้งsms ทั้งโทรหา ซึ่งทั้งหมดจะเป็นนายที่โทรมา :))
เรายังเป็นเพื่อนกันเสมอนะ วันไหนไม่มีใครรักรักเรา แต่คงมีนายนี่แหละที่ยังรักเรา ใช่ป่ะ ?

คนที่สอง พี่คนนึงที่รู้จักกันมาตั้งแต่ประมาณ ม.5 มั้ง
ไปเดินสวนจัตุจักรเจอกันโดยบังเอิญหลายครั้งละนะ 55555
ขอบคุณมากสำหรับที่ปรึกษาเวลาที่เราไม่สบายใจ
ขอให้เป็นพี่ชายที่น่ารักแบบนี้ตลอดไป ^^

คนที่สาม คนคนนึงที่ดีกับเรามากที่สุด ดีจนชีวิตนี้เราคงหาคนที่ดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว
แล้วเราก็ขอโทษด้วยที่ทำให้นายเสียใจ แต่ทุกวันนี้เราก็เสียใจอาจจะมากกว่าหลายเท่าด้วยซ้ำ :(
ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากบอกว่าเรารักนายที่สุด
และจะไม่ทำให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นเลย
ทุกวันนี้คงทำได้แค่ขอให้นายไม่หายไปจากชีวิตเราก็พอ
ยังอยากรับรู้ว่านายยังสบายดี แค่นี้ก็พอแล้ว
ขอบคุณสำหรับคืนวันปีใหม่ที่ดีที่สุด ขอบคุณสำหรับการ์ด สำหรับรูป
สำหรับพวงกุญแจลิง สำหรับคำว่า "คิดถึง" บนหาดทราย
จะเก็บรักษาไว้อย่างดี :)

คนที่สี่ คนนึงที่ทำให้เราเปลี่ยนไปมากที่สุด คนที่ทำให้เราเจ็บมากที่สุด
และเราก็รักนายมากที่สุดด้วย
นายอาจจะคิดว่ามันเป็นความผูกพันธ์ที่ทำให้นายทนอยู่กับเรา
แต่มันก็ยังดีที่ทำให้ช่วงชีวิตนึงของเราได้เจออะไรมากมาย
ได้ใช้ชีวิตแบบที่ไม่เคยใช้ และทำหน้าของแฟนได้มากที่สุด
มันอาจจะไม่ดีพอสำหรับนาย อาจจะไม่ใช่สำหรับนาย
แต่เราทำได้แค่นั้น และเราทำดีที่สุดแล้ว
เราเกิดเดือนเดียวกัน อีกไม่กี่วันก็วันเกิดนายแล้ว
เราคงทำได้แค่อวยพรให้นายได้แค่ในนี้แหละ

"HAPPY BIRTHDAY นะ ขอให้นายมีความสุขมากๆ
คงไม่ได้มีของขวัญให้ มีให้แต่ความรู้สึกดีดีที่ยังเหลืออยู่
และอยากให้นายเก็บความรู้สึกดีดีที่เราเคยมีร่วมกันไว้เช่นกัน"


คนที่ห้า อาจจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆที่เราได้รู้จักกัน
แต่เราไม่เคยลืมนายเลยนะ ^^
เรียกได้ว่าเป็นช่วงเวลาสั้นๆที่ทำให้เรามีความสุขเมากในฤดูหนาวเมื่อปีที่แล้ว
ยังจำภาพที่เราเดินเล่นกันแบบมาราธอนเลยมั้ง จากวังหลัง
ข้ามมาฝั่งท่าพระจันทร์ สนามหลวง สวนสาธารณะ
แล้วกลับมาดูหนังที่เซนทรัล เหนื่อยมากกก แต่ก็สนุกมากจริงๆ





หลายเรื่องที่ผ่านมา ก็ทำให้เราได้เรียนรู้มากขึ้น
ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยนแปลงไปโดยที่บางทีเราอาจไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ
ซึ่งก็คงต้อขอบคุณทุกๆความรู้สึกที่ผ่านเข้ามาในชีวิต
ที่ทำให้เราเป็นเราอยู่ทุกวันนี้ในตอนนี้

ขอบคุณจริงๆ :)

กว่าจะพิมพ์เสร็จ 18.33 น.